Ferðalag hugans

… eða að minnsta kosti helgin sem enginn mun gleyma! Það er ekki talað um annað en íslenska handboltalandsliðið eftir frábæra frammistöðu þeirra á Ólympíuleikunum! Þeir eiga svo sannarlega hrós skilið!

Við erum náttúrulega að fara að gifta okkur á EFTIR!!! Trúi varla að stundin sé runnin upp, finnst eins og Jonni hafi beðið mín í gær … en þetta sannar bara enn og aftur hvað tíminn er allt of fljótur að líða. Það er næstum allt reddí, við Jonni erum að leggja lokahönd á myndashowið og bara að njóta morgunsins með Guðjóni Inga sem er orðinn frekar spenntur. Hann verður hringaberi og íklæddur smóking eins og pabbi sinn. Guðrún Dís (dóttir hennar Árnýjar vinkonu) ætlar að ganga með honum inn kirkjuna … hún er ögn stabílli en hann sonur okkur og verður honum til halds og trausts ef hann skyldi ákveða að hætta við. Þau stóðu sig reyndar eins og hetjur á æfingunni í gær svo ég hef nú ekki miklar áhyggjur. Athöfnin verður líka bara skemmtilegri ef þau gera einhver prakkarastrik

Vígslan fer fram í Háteigskirkju kl 16.30 og veislan verður í salnum þeirra strax á eftir. Við förum reyndar í myndatöku þarna á milli en kunningi hans Jonna ætlar að mynda okkur í bak og fyrir. Svo er flugeldasýning kl 23.00 okkur til heiðurs … hehe

Svo byrjum við fyrsta daginn okkar sem hjón á því að vakna snemma og horfa á handbolta … ekki alveg eins og mig dreymdi þetta þegar ég var lítil en ætli maður muni nokkuð gleyma þessu

ÁFRAM ÍSLAND!!!

Continue reading

Jæja, nú eru 17 dagar þar til við Jonni göngum saman upp að altarinu og að ýmsu að huga áður en stundin rennur upp. Við Jonni skelltum okkur í kökusmakk áðan og mig verkjar enn í magann af öllum sykrinum og rjómanum … ég hef ekki verið mikið í þeim pakkanum síðustu mánuði og maginn á mér kominn úr öllu formi (þ.e. sætindaátsformi). Kakan var hins vegar ljómandi góð og ég hugsa að við látum þetta eina smakk nægja, af hverju að endasendast út um allan bæ ef fyrsta kakan er æði Mér bregður hins vegar alltaf jafnmikið þegar ég heyri verðið á öllu sem tengist þessu blessaða brúðkaupi … eins gott að við ætlum bara að gera þetta einu sinni! Annars erum við Jonni eiginlega of róleg yfir brúðkaupsundirbúningnum og ennþá er margt sem á eftir að gera. Stærstu hlutirnir eru, að ég held, nokkurn veginn græjaðir en svo eru það öll litlu smáatriðin sem skipta svo miklu máli. Fatnaður og greiðsla á þá sem taka þátt í kirkjunni, allar skreytingar, akstur, hótel, myndataka … og svona mætti lengi telja.

En hvað ég hlakka samt til

Continue reading

Við Jonni höfum ákveðið að vera innipúkar þessa verslunarmannahelgina og nýta tímann til þess að græja og gera hérna heima. Við erum enn með nokkra kassa sem ekki er búið að taka upp úr og svo eigum við eftir að tæma bæði geymsluna hjá Elvu systur og tengdó. Við fengum nefnilega ekki geymsluna okkar afhenta um leið og íbúðina en samt eru nú komnar þó nokkuð margar vikur síðan við fengum hana … bara erfitt að finna tíma til þess að færa draslið (og að nenna því auðvitað). Vííííí … þetta verður sko stuð! Jonni ákvað reyndar að skella sér í smá vinnugleði í gærkvöld og fór svo að hjálpa Runa og Heiðrúnu í þeirra gleði. Þau fluttu loksins heim á mánudaginn var og fengu gáminn sinn í gær. Þau neyddust því til þess að gerast innipúkar líka enda mikið mál að flytja á milli landa með tvo litla gutta. Við erum svo boðin í gamaldags partý til Ásrúnar og Ástþórs í kvöld og ætlum auðvitað að kíkja þangað. Guðjón Ingi verður í næturpössun hjá ömmu Helgu (greyið Helga komin með fráhvarfseinkenni eftir Danmerkurdvölina okkar :)) því við komum því miður ekki miklu í verk hérna á heimilinu ef herra “mig-vantar-athygli” er á svæðinu. Við Guðjón Ingi erum annars búin að hafa það mjög náðugt þessa síðustu viku hans í sumarfríi. Hann er orðinn litasjúkur og vill fátt annað gera en að lita, teikna og mála. Ekki ólíkt mér á þessum aldri (og hvað þá pabba hans sem finnst nú ekki leiðinlegt að teikna :)) en ég verð nú aðeins að monta mig af drengnum fyrir ótrúlega hæfni miðað við aldur. Það fer varla út fyrir og ef það gerist þá liggur við gráti og meiriháttar fýlu því hann er (ólíkt okkur Jonna … eheh) með fullkomnunaráráttu á háu stigi.

Í þessum töluðu orðum eru þeir feðgar á leiðinni niður í bíl að sækja það sem við áttum í gámnum hjá Runa og Heiðrúnu. Þar sem að við vorum þarna úti þegar gámurinn kom þá fékk ég að lauma einum stórum matarkassa fullum af lífrænum heilsuvörum sem og einni IKEA hillu með í gáminn. Ég fékk nett áfall eftir að við fluttum heim og ég þurfti að kaupa heilsudótið mitt hérna. VERÐIÐ!!! En maður lætur sig nú samt hafa það þó það sé dýrt. Ég réttlæti þetta þannig að þar sem að við kaupum lítið sem ekkert af gosi, snakki, nammi, kökum, brauði, mjólkurvörum, kjöti og annarri óhollustu þá getum við leyft okkur að eyða peningnum í hollar og góðar (og helst íslenskar) lífrænar vörur. Aðgengi að lífrænum vörum hefur aðeins aukist hérna heima á síðustu árum og núna er til dæmis hægt að kaupa ýmsa hluti í næstu matvöruverslun. Þar er verðið yfirleitt aðeins skárra en í sérverslunum, eins og til dæmis í Yggdrasil eða Maður lifandi þar sem mann verkjar svakalega í veskið eftir hverja heimsókn. Ég er búin að vera svoldið dugleg að lesa mér til um samband mataræðis og heilsu (og þá sérstaklega krabbameins) og er sannfærð um að mataræði hafi þar gríðarleg áhrif. Það skýrir auðvitað ekki allt en ég er viss um að rétt mataræði geti hjálpað manni að berjast við sjúkdóma og í mörgum tilfellum megi koma í veg fyrir þá með því að borða hollt.

Mér líður mjög vel þessa stundina, bæði andlega og líkamlega. Ég skellti mér í ræktina í gær og prufaði nýja prógrammið sem ég var að fá frá einkaþjálfaranum mínum og ég get varla lyft upp höndunum eftir þessa geðveiki. Samt gaman að finna aðeins til og vita þannig að maður hafi tekið vel á því Ég fór og hitti lækninn minn á þriðjudaginn var og við ræddum stöðu mála. Ég er komin með blöðru á annan eggjastokkinn og það getur verið að það sé hún sem ég finni fyrir. Bæði læknarnir hérna heima og úti vilja meina að þetta sé venjuleg blaðra (svona eins og margar konur fá) en það er því miður ekki hægt að ganga úr skugga um það nema skera mig upp. Það er eiginlega lítið hægt að gera nema bara fylgjast með þessu og ég mun líklega fara næst í skoðun þegar sneiðmyndatakan verður endurtekin í nóvember. Þó svo að það kæmi í ljós að þetta væri slím þá væri ekkert gert í því að svo stöddu, heldur bara fylgst vel með. Ég er ekki mikið að spá í þessu núna, hef mikið annað að hugsa um og svo er líka lítið upp úr því að hafa að vera stöðugt að velta sér upp úr einhverju sem maður ræður lítið við. Ég geri það sem ég get til að hjálpa með því að rækta líkama og sál og svo verður hitt bara að hafa sinn gang. Ég vona að þau ykkar sem lesa þetta og standa mér næst geti gert það líka, þ.e. ekki vera að velta ykkur upp úr þessu og reyna að einblína frekar á allt þetta góða í lífinu

GÓÐA HELGI ÖLLSÖMUL!!!

Continue reading

… og þess vegna ákváðum við Jonni að fresta fyrirhugaðri heimkomu á þriðjudaginn var fram til dagsins í dag og ná þannig nokkrum góðum sólardögum hérna í landi bauna. Það hefur reyndar verið alveg ágætt veður frá því við komum en ekki mikið meira en það - okkur langaði í SÓL og HITA! Við yfirgáfum nú samt SOLbakken á réttum tíma og færðum okkur yfir til Ladda og Þórunnar úti á Amager en þau voru svo sæt og góð að lána okkur íbúðina þar sem þau eru á Íslandi. Þar erum við búin að hafa það náðugt og í leiðinni gefa Runa og Heiðrúnu smá “breik” frá okkur. Um að gera að leyfa þeim að njóta síðustu daganna hérna í Köben í faðmi Solbakken-familíunnar þar sem við verðum mjög líklega MJÖG tíðir gestir hjá þeim þegar á klakann er komið. Við erum annars búin að hafa það mjög gott - Ásrún, Ástþór og Guðmundur Bragi fóru með mér og Guðjóni Inga út þann 8. júlí og svo kom Jonni hingað þann 10. júlí. Á meðan þau voru hérna þá fórum við í Bakken og í dýragarðinn og skemmtum okkur konunglega þar. Við litla familían erum svo búin að heimsækja dönsku ættingjana, þ.e. bæði Anette og Jens (föðursystur Jonna og mann hennar) og svo pabba hans Jonna og Bettinna, konu hans. Mestur tími hefur þó farið í afslöppun, pökkun og pössun á litlum ormum sem eru þó orðnir ansi sjálfbjarga. Gámurinn kom á mánudaginn var, og var hann fylltur í einum grænum, ekki mikið mál með góðra manna hjálp. Veðrið síðustu daga er búið að vera dásamlegt, eiginlega of mikill hiti en ég ætla þó ekki að kvarta yfir því sem ég er búin að bíða svo eftir Við skelltum okkur á ströndina í fyrradag og í gær fórum við öllsömul í Frederiksberg have og sleiktum sólina þar (og skuggann reyndar, það var svo heitt). Í gærkvöldi var svo kveðjupartý á Solbakken fyrir Runa og Heiðrúnu og við sátum úti og sungum langt fram eftir nóttu. 

Við eigum flugum kl 23.00 á dönskum tíma og eigum því að lenda á miðnætti heima á Íslandi. Þó svo að maður nenni engan veginn að pakka og standa í þessu flugvallar og -vélar veseni, þá verður nú ansi gott að komast heim í eigið rúm og ferskt og gott loft. Guðjón Inga er líka farið að langa heim, er búinn að spyrja um það núna nokkrum sinnum hvort við förum ekki bráðum heim til Íslands í húsið okkar …

Svo ég minnist nú aðeins á mig og mína heilsu, þá er hún mjög góð þessa stundina og búin að vera það undanfarið. Ég fékk niðurstöður úr blóðrannsókninni um daginn og komu þær allar mjög vel út. Fyrir þá sem eitthvað vit hafa á þessu þá voru gildin hjá mér: CEA 1,0; CA-125 11,6 og CA-19.9 14,0 og er þessar tölur allar langt undir viðmiðunarmörkum. Ég er þó ekki búin að láta lesa úr sneiðmyndatökunni þar sem bæði læknirinn minn og ég höfum verið í fríi en ég á tíma hjá honum í næstu viku og mun skella niðurstöðunum á netið um leið og þær koma. Þó svo að blóðprufurnar hafi verið góðar þá hef ég á tilfinningunni að þetta sé ekki alveg 100% … ég er ennþá mjög bólgin á maganum og finnst eiginlega eins og það hafi versnað síðustu vikur. Þetta er farið að minna of mikið á bólguna sem ég var með áður en ég fór í fyrstu aðgerðina og gæti því þýtt að það séu komnar nýjar blöðrur á eggjastokkana. Ég er þó alls ekki í neinu svartsýnisskapi og mér líður mjög vel … meira svona raunsæisskapi þar sem það er augljóslega ekki allt eins og það á að vera.

Ég kveð að sinni …

Erla perla 

Continue reading

Jæja, það styttist óðum í Köbenferð og við Guðjón Ingi erum búin að búa til plaggat þar sem við teljum niður dagana. Það eru sem sagt sex dagar til stefnu og við erum að sjálfsögðu mjög spennt bæði tvö.

Ég fór í myndatökuna í dag og hún gekk eins og í sögu. Ég fór hins vegar ekki í neinar blóðprufur þar sem að læknirinn minn ákvað að skella sér í sumarfrí án þess að panta fyrir mig blóðprufur. Ég tók mig til og sendi henni Lauru e-mail til þess að athuga hvers konar test ég þarf og svo ætla ég að fá beiðni fyrir blóðprufu hjá heimilislækni á morgun. Þýðir lítið að kvarta og kveina, bara gera Vonandi fæ ég svo bara niðurstöður úr þessu fljótlega svo ég geti sent þetta út til hennar Lauru minnar og farið áhyggjulaus í frí. Ég lofa a.m.k. að láta vita um leið og ég veit eitthvað ;) 

Continue reading

Ég á að mæta upp á Landspítala kl 9.30 í fyrstu sneiðmyndatökuna eftir aðgerðina og það er ekki laust við að ég sé örlítið stressuð. Hef átt örlítið erfitt með að sofna undanfarna daga og er búin að vera viðkvæmari en venjulega en vonandi róast ég þegar þetta er yfirstaðið. Nú hef ég ekki hugmynd um hvað það tekur langan tíma að fá þessar myndir, hvort það gerist strax í dag eða hvort það taki einhverja daga en þær verða a.m.k. sendar beint til Lauru og ég get treyst því að hún skili sínu fljótt. Mér finnst ég ekki hafa neinar áhyggjur af útkomunni en ég held ég ráði bara ekki við þetta litla stress sem hefur laumast aftan að mér síðustu daga …

Það er svo sem ekki bara þetta sem stressar … brúðkaupsundirbúningur er á fullu og við þurfum að ganga frá ýmsu áður en við Guðjón Ingi skellum okkur til Köben í byrjun næstu viku. Svo var ég hjá tannlækni í gær og var frekar óheppin þar. Deyfingin mín virkaði ekki á einn jaxlinn og í eitt skiptið þegar borinn hitti vel á varð sársaukinn það mikill að ég kipptist öll til, tungan fór á fleygiferð og borinn beint í munnbotninn! Ég fann sem betur fer ekki mikið fyrir því þá (enda frekar dofin í munninum) en um leið og deyfingin hjaðnað kom sársaukinn. Er sem sagt með væna rispu í munninum og öll frekar aum

Jæja, það er best að skella sér í föt svo ég mæti nú ekki of seint í gleðina.

Wish me luck!!! 

Continue reading

Það hefur eitthvað verið kvartað undan bloggleysi síðustu vikur svo ég ákvað að skella inn einni færslu. Okkur líður öllum mjög vel hérna í Lómasölum. Lífið gengur sinn vanagang - Jonni vinnur og vinnur, Guðjón Ingi er sprækur á leikskólanum (og heima) og ég er búin að nota tímann í að byggja mig upp bæði andlega og líkamlega. Það gengur framar öllum vonum, ég er farin að stunda yoga og líkamrækt reglulega og mér líður eiginlega betur en nokkru sinni fyrr. Sólin og sumarið skemmir ekki fyrir en ég dett svo lítið í þá gryfju að láta veðrið stjórna mér … er hress og kát þegar sólin skín en kannski ekki alveg jafn hress og kát þegar það rignir :p Sem betur fer hefur veðrið verið einstaklega gott undanfarið svo ég get ekki kvartað. 

Ég á bágt með að trúa að það séu bráðum fjórir mánuðir frá því ég fór í aðgerðina … mér finnst bæði svo stutt síðan ég fór en svo finnst mér þetta líka eitthvað svo fjarlægt … eins og þetta hafi komið fyrir einhvern annan en mig. Get ekki alveg útskýrt það en mér finnst stundum furðulegt að hugsa til þess að ég hafi verið á leiðinni í þessa svakalegu aðgerð fyrir aðeins fjórum mánuðum og að ÉG hafi virkilega verið með þetta krabbamein. Ég er fyrst núna tilbúin til þess að hugsa um þetta í þátíð, það er að ég hafi verið með krabbamein en sé það ekki lengur. Nú þarf ég að hugsa um framtíðina og allt sem ég ætla mér að gera nú þegar ég er orðin hraust. Það styttist einmitt í fjögurra mánaða tékkið mitt … en ég á að mæta til læknis þann 2. júlí þar sem ég mun fara í sneiðmyndatöku og blóðprufur. Allar niðurstöður verða svo sendar út til Lauru Lambert og mun hún fara yfir þær ásamt öðrum sérfræðingum. Ég er 100% viss um að þetta komi allt vel út þar sem ég stóð svo vel að vígi fyrir aðgerðina en þetta er nú samt örlítið stressandi. Það verður allavega gott að ljúka þessu af og vita að allt sé í góðu lagi. Ég mun fara í svona tékk á fjögurra mánaða fresti næstu tvö árin og svo á sex mánaða fresti í nokkur ár þar á eftir. Ég held maður sleppi aldrei alveg við þessi tékk en ef þetta kemur ekki aftur innan fjögurra ára eru líkurnar á því að þetta komi upp aftur orðnar mjög litlar. 

Við fjölskyldan erum svo að fara til Köben núna í byrjun júlí og ætlum að vera í tæpar tvær vikur. Greyið Guðjón Ingi saknar frænda sinna svo mikið að hann spyr um þá nánast á hverjum degi. Í gærkvöldi þegar hann átti að fara að sofa sagði hann mér að hann væri ekkert búinn að fara til Ástþórs Inga lengi lengi lengi og að við gætum nú bara farið upp í bíl og keyrt í flugvélina og flogið til Danmerkur. Það að ég skuli segja að hann búi úti í Danmörku er sko engin afsökun! Ég sagði honum að við færum kannski seinna í sumar og þá benti hann mér réttilega á að núna væri sól úti og þá væri sko sumar! Við hlökkum að minnsta kosti mikið til að fara út og slappa af saman og njóta sumarsins í Köben með Runa og co

Continue reading

… á gervihnatta öld. Hraðar sérhvern dag, hraðar sérhvert kvöld … 

Eða þannig líður mér að minnsta kosti. 1. maí varla liðinn og strax farið að glitta í júní. Hvar endar þetta eiginlega? Samt er nú ekki eins og ég sé í vinnu eða námi núna, er meira og minna heima að dúlla mér en reyni að hreyfa mig eins og ég get (og nenni). Þetta er eins konar endurhæfing. Ég þarf að vinna upp fyrra þol og svo má ekki gleyma andlegri heilsu, hún skiptir öllu. Síðustu vikur hef ég verið frekar þung í skapinu og hefur þráðurinn verið frekar styttri en vanalega. Nú er “ljóminn” farinn af mínum veikindum, ég er orðin “hress” og þá tekur hið daglega líf aftur við. Mér finnst ég bara eiga eitthvað erfitt með að snúa mér aftur að mínu daglega lífi og hef mig bara engan veginn af stað. Skólabækurnar bíða spenntar eftir því að verða opnaðar en en en … ég hef ekki snert þær ennþá, þar sem það fer líka afskaplega vel um þær ofan í kössum. Mér finnst ég samt vera meðvituð um ástand mitt og er virkilega að reyna að koma mér af stað. Byrjaði í jóga í  Ljósinu í síðustu viku og líkar það mjög vel. Ljósið er eins konar endurhæfingarmiðstöð fyrir krabbameinssjúka og bjóða þau upp á ýmsa þjónstu fyrir fólk í minni stöðu. Ég ætla nú bara að byrja á jóganu og sjá svo til hvernig mér líkar en þetta lofar allt góðu. Bara taka eitt skref í einu og svo ef ég treysti mér til þá get ég farið í öflugri líkamsrækt og unnið að því að koma mér í “brúðkaupsform”

Jonni átti annars afmæli þann 9. maí síðastliðinn og bauð ég honum að gista með mér eina nótt á  Hótel Heklu af því tilefni. Við áttum góða stund í sveitasælunni, borðuðum góðan mat og náðum að slappa vel af. Ég er nú samt það óvön annars mjög svo fallegum fuglasöng, að ég vaknaði kl fimm um morguninn og setti í mig eyrnatappa til að geta sofið.

Gleðilega Eurovision-viku! 

Continue reading

Dúllan okkar hann Guðjón Ingi varð fjögurra ára í gær og héldum við Jonni heljarinnar veislu hérna í Lómasölum af því tilefni. Afmælið heppnaðist mjög vel - gjafirnar ultu inn í fylgd með gestunum sem voru hátt í 40 talsins, og var etið og spjallað fram eftir degi. Guðjón Ingi var búinn að bíða lengi eftir afmælisdeginum og var að vonum mjög sáttur með alla athyglina sem hann fékk. Við Jonni þökkum öllum sem komu kærlega fyrir strákinn, og fyrir að neyða okkur til þess að gera íbúðina “íbúðarhæfa”. Við erum nefnilega búin að vera umvafin kössum og öðrum leiðindum frá því við fluttum inn vegna þess að við fáum því miður ekki geymsluna afhenta fyrr en einhvern tíman í maí. Þannig að til þess að koma öllum fyrir hérna í veislunni var tekið til þess ráðs að fá sendibílinn hans Ástþórs Reynis lánaðan og geyma draslið úti í bíl á meðan … ahhh … skammtímalausnir eru okkar “thing”

Heilsan hjá mér er búin að vera fín undanfarið (ef litið er framhjá magapest dauðans sem ég fékk um daginn) en ég ákvað nú samt að hanga heima í leti í dag og safna kröftum eftir hamaganginn um helgina. Er með nokkra “áreynsluverki” hér og þar og þá er fátt betra en heimaleti í heilan dag. Kannski ég hafi svo orku til þess að byrja á náminu á morgun … eða kannski bara hinn. Langar að skoða kjóla í vikunni og kíkja á veislusalinn (er ekki búin að sjá hann) og svo þurfum við víst líka að finna okkur veisluþjónustu (öll ráð vel þegin) áður en það verður um seinan. Ohh svo langar mig líka til Danmerkur í heimsókn … sleikja sólina og slappa af á Solbakken með Runa og co. Verst hvað það er fáránlega dýrt að fljúga fyrir okkur þrjú, annars værum við búin að kaupa miða

Jæja, er að spá í að fá mér einn bjútíblund áður en þeir feðgar koma heim … 

Continue reading